Hoe het begon:
Een winters veld, kale stoppels
tooiden zich met ijskristallen
In de verte de nog nooit zo stille horizon

Trage dooi, het bos herinnert zich
besneeuwde dagen, verschoven beelden,
een witte wereld in reliëf

Schaduwen van schaatsers,
vliedend met het water
De winter neemt ze op in kou,
ijlt als vage mist naar later